Leon Tadeusz Pszonczak (ur. 26 czerwca 1893 Lwowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Heleny z Unoltów, urodzony 26 czerwca 1893 we Lwowie. Ukończył szkołą powszechną i seminarium nauczycielskie w Stanisławowie, gdzie w 1912 zdał egzamin dojrzałości.
W latach 1910–1912 był członkiem Polskiej Młodzieży Niepodległościowej w Stanisławowie, a następnie od 1912 do 1914 działał w Związku Strzeleckim w Kołomyi. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i otrzymał przydział do 2 pułku piechoty. Służył w nim aż do przejścia II Brygady na Ukrainę. 21 stycznia 1915 został ranny w głowę pod Kirlibabą na Bukowinie. Ukończył szkołę podchorążych w Zambrowie. Od 1 kwietnia 1918 do 1 listopada tego roku ukrywał się w Krakowie pod przybranym nazwiskiem „Tadeusz Bem” i w tym czasie należał do POW. Brał udział w rozbrajaniu wojsk austriackich w Krakowie i Bochni.