Następnie od kwietnia 1922 do czerwca 1924 był dowódcą 8 dywizjonu artylerii konnej w Białymstoku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 28. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 8 maja 1922 Minister Spraw Wojskowych, gen. dyw. Kazimierz Sosnkowski zezwolił mu korzystać tytularnie ze stopnia pułkownika. Z dniem 1 kwietnia 1924 został przydzielony do 1 Dywizji Kawalerii w Białymstoku na stanowisko dowódcy artylerii konnej dywizji. 1 grudnia 1924 awansował na rzeczywistego pułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu 1927 został przeniesiony do 22 pułku artylerii polowej w Przemyślu na stanowisko dowódcy pułku. 28 stycznia 1928 roku został wyznaczony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Brześciu nad Bugiem. W lutym 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przydziału służbowego z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu. Z dniem 30 listopada 1929 został przeniesiony w stan spoczynku.