Fool’s Overture – utwór brytyjskiej, progresywnej grupy rockowej Supertramp z albumu Even in the Quietest Moments... wydanego w 1977 roku, skomponowany i zaśpiewany przez keyboardzistę i gitarzystę grupy, Rogera Hodgsona. 10-minutowa suita stanowi kolaż fragmentów instrumentalnych i samplerów dźwiękowych. Pierwszym z nich są fragmenty słynnej przemowy Winstona Churchiila z 4 czerwca 1940 roku, na temat zaangażowania się Wielkiej Brytanii w II wojnę światową. Następnymi dźwiękami są syreny policyjne i dzwony Big Bena. Fortepianowo-saksofonowe partie w powolnych częściach to fragmenty utworu grupy Traffic – "No Time To Live". Flażoletowe dźwięki to fragmenty Venus, Gustava Holsta z jego suity pt. Planety. W utworze są cytowane również fragmenty poematu Williama Blake’a pt. Jeruzalem. Użyto tu również fragmentu utworu "Dreamer".
Utwór oznaczony jest jako wspólna kompozycja Ricka Daviesa i Rogera Hodgsona, lecz tak naprawdę jest autorstwa Hodgsona. Hogdson i Davies, podobnie jak Lennon i McCartney stanowili duet kompozytorski do czasu odejścia Hodgsona w 1983 roku.