Józef Obłój (ur. 28 lipca 1918 w Golcowej, zm. 28 października 2012 w Warszawie) – polski chemik i inżynier, profesor, współtwórca przemysłu chemicznego i petrochemii w Polsce.
Życiorys Ukończył szkołę podstawową w Golcowej. Następnie zdał do 8-klasowego gimnazjum w Brzozowie, gdzie mieszkał na stancji i utrzymywał się głównie z korepetycji. Uczęszczał do Gimnazjum Humanistycznego w Brzozowie (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Kazimierza Wielkiego w Brzozowie). W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej na terenie powiatu Brzozów i organizował tajne nauczanie w podkarpackich gminach: Brzozów, Domaradz, Dydnia, Grabownica, Haczów i Przysietnica. Uczestniczył w wydawaniu tygodników „Szlakiem orła białego” i „Jestem Polakiem”. Miał pseudonim „Aleksander”. Był studentem Politechniki Lwowskiej (1937–1939) i Politechniki Śląskiej (1945–1947). W latach 1947–1951 zorganizował, a następnie kierował Zakładowym Laboratorium Badawczym w Zakładach Azotowych „Kędzierzyn”. Opracowywał tam nowe technologie, w tym wosków syntetycznych, bezwodnika kwasu ftalowego z naftalenu i kwasów tłuszczowych z parafiny oraz organizował Zakładowe Laboratorium Badawcze. Opracował pierwszy schemat produkcji organicznej dla Zakładów Azotowych Kędzierzyn.