Po wprowadzeniu stanu wojennego w dniach 13–15 grudnia 1981 uczestniczył w Komitecie Strajkowym w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. Był odpowiedzialny za noclegi, wyżywienie i negocjacje. Po pacyfikacji strajku został aresztowany, przetrzymywany w areszcie śledczym w Szczecinie, Inowrocławiu oraz Bydgoszczy. W marcu 1982 został skazany w trybie doraźnym w tzw. procesie jedenastu przez Sąd Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy na 1,5 roku więzienia. Po apelacji prokuratorskiej Sąd Najwyższy – Izba Wojskowa w Warszawie – zmienił wyrok na 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolnościIPN By 51/43. Karę odbywał w zakładach karnych w Koronowie i Potulicach. W wyniku amnestii w sierpniu 1983, został zwolniony. W latach 1983–1984 był kolporterem wydawnictw podziemnych w różnych środowiskach. W kwietniu 1984 został skazany przez Kolegium ds. Wykroczeń na wysoką grzywnę. W latach 1982–1986 był rozpracowywany przez wydział czwarty oraz piąty WUSW Szczecin pod kryptonimem "Osiłek" oraz "Pirania".

Po roku 1984 zamieszkał czasowo w Szwecji, gdzie organizował pomoc finansową, lekarstwa oraz materiały drukarskie na potrzeby podziemnej „Solidarność” w kraju.