Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) nie posiada wystarczających informacji, by określić globalny stan populacji tego gatunku. Jednakże z powodu intensywnego rybołówstwa w porównaniu ze stosunkowo powolnym tempem rozrodczym uznaje się, że populacja w północno-zachodnim Oceanie Atlantyckim oraz na innych obszarach stale się zmniejsza.
Taksonomia i filogenetyka Światowy ekspert od rekinów, dr Stewart Springer, opisał w 1950 roku gatunek Eulamia altima na łamach naukowego periodyku American Museum Novitates. Późniejsi autorzy uznali rodzaj Eulamia za młodszy synonim rodzaju Carcharhinus. Epitet gatunkowy altimus pochodzi od łacińskiego "altus" oznaczającego "głęboki" i odnosi się do znacznej głębokości występowania tego gatunku. Typowym okazem (holotypem) była młoda samica o długości 1,3 metra, wyłowiona w pobliżu rafy Cosgrove u wybrzeży Florida Keys, 2 kwietnia 1947 roku. Angielska nazwa "bignose shark" pochodzi od stosunkowo długiego pyska. Przed formalnym opisem popularna wśród florydzkich rybaków była nazwa "Knopp's shark", używana po nadaniu nazwy systematycznej jako potoczna.