Ratusz w Kłodawie – późnoklasycystyczny ratusz miejski w Kłodawie, w województwie wielkopolskim.

Historia Po otrzymaniu przez Kłodawę praw miejskich, wybudowano niewielki, drewniany ratusz, który wielokrotnie ulegał jednak zniszczeniom. Na prośbę mieszczan, 6 lutego 1585 roku, król Stefan Batory zezwolił na wybudowanie nowego ratusza. Nowy budynek również został wzniesiony z drewna, posiadał także piwnicę, przeznaczoną na więzienie. W dolnych izbach ratusza przechowywano najważniejsze dokumenty i pieczęcie, znajdowały się tam również sklepy, na piętrze umieszczono pomieszczenia urzędowe. W 1789 roku ratusz był w tak złym stanie, że starosta Ignacy Kossowski nakazał go rozebrać. Na przełomie XVIII i XIX wieku władze miejskie nie posiadały stałej siedziby, a magistrat wynajmował lokale w prywatnych domach.

Budowa ratusza została zapoczątkowana na początku XIX wieku z rozkazu namiestnika Józefa Zajączka. Materiał do budowy pozyskano z rozebranej kolegiaty pw. św. Idziego w Kłodawie z XI wieku. W 1819 roku władze miasta zwróciły się do Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji z prośbą o pomoc w budowie ratusza, pierwsze kosztorysy wyliczono na ponad 14 126 złotych.