thumb|240px|Aleksander Mniszek-Tchorznicki (przed 1912) thumb|240px|Dwór w Pisarowcach thumb|240px|Źródełko Chopina w sanockim parku wraz z tablicą pamiątkową wspominającą zasługi hrabiego thumb|240px|Ulica Aleksandra Mniszek-Tchorznickiego w Sanoku. W tle park miejski Aleksander Mniszek-TchorznickiZapisywany niekiedy jako Aleksander Mniszek-Tchórznicki. herbu Jelita (ur. 23 stycznia 1851 w Cucułowcach, zm. 8 stycznia 1916 w Zakopanem) – polski ziemianin, doktor obojga praw, c. k. urzędnik, sędzia, tajny radca, szambelan dworu.
Rodzina i zamiłowania Jego przodkowie przybyli do Sanoka z okolic Drohiczyna pod koniec XVIII wieku. Pradziadek Walenty Mniszek-Tchorznicki nabył od Andrzeja i Franciszki Burnatowiczów grunt pod północnym stokiem Góry Parkowej i wzniósł tam dom, który ostatecznie przetrwał do lat 80. XX wieku. Ojciec Konstanty Tchorznicki (1825–1895) sprawował wysokie stanowiska – był dyrektorem Filii Banku Hipotecznego w Krakowie, członkiem Rady Zawiadowczej Kolei Żelaznej Lwowsko-Czerniowiecko-Jasskiej, dyrektorem Towarzystwa Kredytowego-Ziemskiego we Lwowie. Matką była Emilia Polikarpow (1823–1899). W 1878 roku jego żoną została baronówna Maria Wecbecker (1851–1915), córka generała na emeryturze, która cierpiała na napady kataleptyczne, co jednak małżonek znosił cierpliwie.