Jedynymi wyjątkami byli mianowani bezpośrednio przez papieży świeccy księża Konrad z Marburga i Jan Lagenator oraz franciszkanie Jakub z Marchii i Bernhardin von IngolstadtKatalogi inkwizytorów na podstawie Springer, passim, uzupełnione w oparciu o Fredericq, passim; Fontana, passim; Jonghe, passim; oraz Monseur, s. 84-112.
Inkwizytorzy całych Niemiec przed 1364 Konrad z Marburga, praedicator Verbi Dei in Teutonia (1231–1233) Jan Schadland OP, inquisitor haereticae pravitatis per Alamaniam (1348–1359)
Inkwizytorzy w prowincji Teutonia (od 1364) thumb|upright|Herb zakonu dominikanów Dominikańska prowincja Teutonia obejmowała Niemcy południowe i zachodnie. Kilkakrotnie zdarzyło się jednak, że funkcję papieskiego inkwizytora na terenie tej prowincji powierzono duchownemu spoza zakonu dominikańskiego: w 1425 inkwizytorem mogunckim został świecki ksiądz i profesor z Heidelbergu Jan LagenatorSpringer, s. 338., w 1436 inkwizytorem Austrii i Węgier został franciszkanin Jakub z Marchii, choć jego faktyczna działalność ograniczała się do WęgierKieckhefer, s. 93.. Nadto około 1450 funkcję inkwizytora w Karyntii sprawował franciszkanin Bernhardin von IngolstadtPetr Hlaváček: Bohemian Franciscans Between Orthodoxy and Nonconformity at the Turn of the Middle Ages, s.