Tradycyjna gospodarka obejmowała rybołówstwo oraz uprawę zielonego pieprzu. Na wyspie uprawia się pieprz, kokosy, kawę i betel, a ponadto wydobywany jest tu gagat i antracyt. Do tradycyjnych produktów spożywczych kierowanych na eksport należą ryby, sos rybny, kopra i muszle żółwi. Francuzi sprowadzili na wyspę nowe odmiany drzew. Po I wojnie światowej francuska administracja sprowadziła na wyspę 3000 kolonistów z północnego Wietnamu w ramach nieudanej próby założenia plantacji. Przy południowym krańcu Phú Quốc znajduje się grupa wysp An Thới, na których stwierdzono występowanie rudy żelaza.
Ze względu na piaszczyste plaże na wyspie w XXI w. silnie rozwijał się sektor turystyczny. W latach 2010–2019 PKB wyspy wzrósł o 38%, tj. 6 razy silniej niż PKB całego Wietnamu. W 2020 r. PKB na mieszkańca na wyspie wynosił 4 907 dol. amerykańskich, tj. dwukrotnie więcej niż w całym Wietnamie. Turystyka odpowiada za ok. 70% PKB wyspy i wykazywała w latach 2010–2019 rocznie tendencję do wzrostu o 25%. W 2015 r. wyspę odwiedziło 850 tys. turystów, dwa lata później 1,959 mln, a w 2019 r. już 2,85 mln – większość odwiedzających to obywatele Wietnamu. Na wyspie wyznaczono 20 plaż. Na wyspie znajduje się najdłuższa na świecie trzylinowa kolejka linowa działająca non-stop.