jego wykładowcami byli m.in. Henryk Zeissberg, Ksawery Liske i Antoni Małecki. W latach 1873–1874 studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie m.in. słuchał wykładów Franca Miklošiča (gramatyka porównawcza języków słowiańskich) i Karla J. Schröera. W tym czasie opracował sprawozdanie Dział szkolny na wystawie powszechnej w Wiedniu 1973, opublikowane we Lwowie w roku 1874. Studia w Wiedniu zakończył zdaniem egzaminu na nauczyciela języka polskiego i niemieckiego (styczeń 1874).
Praca nauczycielska Rozpoczął prac pedagogiczną już w roku 1871 – był wówczas zastępcą nauczyciela w Wyższej Szkole Realnej we Lwowie. Po skończeniu studiów pracował w roku 1874 jako nauczyciel języka polskiego i niemieckiego w Wyższej Szkole Realnej w Krakowie, a od 1875 r. – w C. K. Wyższej Szkole Realnej we Lwowie. W 1879 r. otrzymał stanowisko profesora, które zajmował do śmierci. W latach 1885–1887 uczył też stylistyki polskiej i niemieckiej w Miejskiej Szkole Przemysłowo-Handlowej i Miejskiej Szkole Wydziałowej Żeńskiej (kursy dopełniające).