Rozkwit gatunku nastąpił w średniowieczu. „Miracula Beatae Mariae Virginis” – ekscerpcje związane z kultem świętych – stanowiły apogeum twórczości, która zaczęła później zanikać. Teatyn Giovanni B. Bagatta był autorem „Admiranda orbis christiani” – ostatniego zbioru tego gatunku.
Teologiczno-dogmatyczne aspekty „miraculi” omawiane są w „Dictionnaire de spiritualité”. W opinii jednego z bollandystów, wypowiedzianej w kontekście publikacji „Plui de roses”, poświęconej łaskom otrzymanym za wstawiennictwem św. Teresy z Lisieux czytamy:
Zobacz też
Przypisy Brygida Kürbis, [w:] H. Chłopocka (red.), Mente et litteris. O kulturze i społeczeństwie wieków średnich, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań 1984,
Kategoria:Hagiografia