Johnny Lee Bench (ur. 7 grudnia 1947) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza, pierwszobazowego i trzeciobazowego w Cincinnati Reds przez 17 sezonów.
Przebieg kariery Bench został wybrany w drugiej rundzie draftu 1965 przez Cincinnati Reds i początkowo przez trzy sezony występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Buffalo Bisons, reprezentującym poziom Triple-A. W Major League Baseball zadebiutował 28 sierpnia 1967 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies. W sezonie 1968 wystąpił po raz pierwszy w Meczu Gwiazd i został wybrany najlepszym debiutantem. Dwa lata później zdobył najwięcej w lidze home runów (45), zaliczył najwięcej RBI (148) i został wybrany MVP National League, stając się wówczas najmłodszym zawodnikiem w historii Major League, który zdobył tę nagrodę. W 1970 Cincinnati Reds zagrali w World Series, jednak ulegli Baltimore Orioles w pięciu meczach. W sezonie 1972 ponownie zwyciężył w tych klasyfikacjach i po raz drugi w karierze został najbardziej wartościowym zawodnikiem.