Na przełomie lat 80. i 90. do FIRA przystąpiło kilkadziesiąt związków rugby z całego świata, jak choćby Stany Zjednoczone, Kenia, czy Indie, przez co organizacja uzyskała zasięg ogólnoświatowy.
Najistotniejsze zmiany w strukturze organizacji nastąpiły pod koniec lat 90. W 1997 roku Albert Ferasse przekazał władzę Jeanowi-Claude’owi Baqué, który za cel postawił sobie współpracę z IRB. Wprowadzono nowy system reprezentacji (zmniejszono rolę Francji) oraz nowy sposób głosowań wewnątrz FIRA. Podczas zjazdu w Biarritz w 1999 roku przyjęto nową nazwę: skrótowiec „FIRA” został zaadaptowany jako nazwa własna, zaś jako kolejny człon dodano określenie „Association Européenne de Rugby” (z fr. Europejskie Stowarzyszenie Rugby). W tym samym czasie ograniczono liczbę członków organizacji – z listy dotychczasowych 60 wykreślono 25 pozaeuropejskich krajów. Jednocześnie przyjęto związki angielski, irlandzki, szkocki i walijski. Tym samym ograniczona geograficznie do Europy FIRA-AER stała się regionalną organizacją rugby podlegającą ogólnoświatowej Międzynarodowej Radzie Rugby (IRB).
W 2014 roku zrezygnowano z niefunkcjonalnej dwuczłonowej nazwy, przyjmując w zamian miano „Rugby Europe”.