Rząd Tymczasowy Królestwa Polskiego – kolegialny rząd Królestwa Polskiego, powołany przez króla Aleksandra I Romanowa dekretem z 20 maja 1815 w miejsce zlikwidowanej Rady Najwyższej Tymczasowej Księstwa Warszawskiego; działał do ogłoszenia Konstytucji Królestwa Polskiego (24 grudnia 1815).
Utworzenie Rząd został utworzony 20 czerwca 1815 wraz z ogłoszeniem Królestwa Polskiego. W skład jego weszło 5. umocowanych namiestników królewskich, którymi byli członkowie rozwiązanej Rady Tymczasowej oraz książę Adam Jerzy Czartoryski jako wiceprezes. Prezesem został Wasilij Łanskojniekiedy mylnie nazywany Siergiejem Łanskojem.
Skład prezes: gen. Wasyl Łanskoj wiceprezes: książę Adam Jerzy Czartoryski członkowie: Nikołaj Nowosilcow, Tomasz Wawrzecki, książę Franciszek Ksawery Drucki Lubecki prezydujący w ministerstwach: hrabia Tadeusz Antoni Mostowski, (Spraw Wewnętrznych), Tadeusz Matuszewicz (Przychodów i Skarbu). Leon Dembowski prezydujący w wydziale spraw wewnętrznych, sprawiedliwości i wojennym
Kompetencje Jako najwyższa władza w kraju wykonywał traktaty i konwencje zawarte przez cesarza, tymczasowo obsadzał urzędy, opiniował projekty urządzeń ustrojowych przyszłego państwa, przygotowywał nowy aparat administracyjny.