Bogdan Horodyski (ur. 9 maja 1904 w Opatowie, zm. 24 maja 1965 w Warszawie) – historyk i bibliotekarz. W latach 1956–1962 dyrektor Biblioteki Narodowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie prawniczej jako syn Seweryna. Edukację rozpoczął w rodzinnym mieście, a świadectwo dojrzałości otrzymał w 1925 w Miejskim Gimnazjum Realnym w Radomiu. Studia wyższe ukończył na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie 30 maja 1932 otrzymał dyplom magistra filozofii w zakresie historii. Od 1936 był pracownikiem i kustoszem biblioteki Ordynacji Zamoyskiej. W latach 1937–1939 był uczestnikiem seminarium doktoranckiego Oskara Haleckiego. Gotowa już praca doktorska na temat roli Ziemowita Mazowieckiego w czasie przedjagiellońskiego bezkrólewia spłonęła we wrześniu 1939Michał Kozłowski, Oskar Halecki i jego uczniowie. Wzajemne relacje po latach [w:] Oskar Halecki i jego wizja Europy, red. Małgorzata Dąbrowska, t. 3, Warszawa–Łódź: IPN 2014, s. 62-63.. W czasie okupacji współpracował też z tajnym Uniwersytetem oraz gromadził w Bibliotece Narodowej polską prasę konspiracyjną.