mały|prawo|240px|Samson i Dalila autorstwa Jacoba Mathama z 1613, 38 × 44 cm, Rockox House, Antwerpia Samson i Dalila () – obraz flamandzkiego malarza okresu baroku Antoona van Dycka, znajdujący się w londyńskiej Dulwich Picture Gallery (nr inw. DPG127).
Geneza obrazu Temat obrazu został zaczerpnięty ze Starego Testamentu z Księgi Sędziów. Ilustruje finał historii filistynki Dalili i zakochanego w niej mocarza Samsona. Dalila była wysłanniczką Filistynów. Miała dowiedzieć się, gdzie tkwi przyczyna niezwyciężonej siły Samsona i wydać go jego wrogom. Po trzykrotnej próbie wyciągnięcia tajemnicy od zakochanego Samsona, w końcu Dalili udaje się odkryć tajemnicy siły mężczyzny:
Opis obrazu Artysta przedstawia chwilę, gdy uśpionego Samsona dopada jeden z Filistynów i przygotowuje się do obcięcia mu włosów. Mocarz spoczywa na kolanach Dalili, która gestem lewej ręki nakazuje zachowanie ciszy, a drugą wskazuje na włosy mocarza. Scena rozgrywa się w otwartej loggi. Napięcie budują obecne wokół postacie: z prawej strony dwie służące, gdzie u starszej rysuje się podniecenie i ciekawość następstw wydarzeń, a u młodszej przerażenie. Z lewej strony widać przyczajonych żołnierzy filistyńskich nad którymi kłębią się ciemne chmury. Nad postacią śpiącego Samsona góruje postać balwierza trzymającego w ręce ledwie widoczny nóż.