Szpital Pulmonologiczny w Olsztynie (pełna nazwa to Samodzielny Publiczny Zespół Gruźlicy I Chorób Płuc w Olsztynie) – to jedyny szpital w Olsztynie specjalizujący się w leczeniu chorób układu oddechowego. Położony w samym sercu natury, na terenie lasu miejskiego.
Historia szpitala 30 października 1907 r. - na obrzeżach Olsztyna poświęcono sanatorium przeciwgruźlicze dla kobiet. Towarzystwo Sanatoriów Płucnych zakupiło na ten cel od miasta 5 hektarów lasu przy szosie ku wsi Wadąg. Budowa trwała rok, a obiektowi nadano ciekawy architektonicznie kształt, przypominający obrysem zamek. Lokalizacja w lesie nie była przypadkowa. Wybrano ją ze względu na klimat i pogląd, że las sosnowy wspomaga leczenie płuc. 1913 r. - w sanatorium dla kobiet jest już miejsce dla 102 chorych. 78 łóżek jest przeznaczonych dla kobiet uboższych, 24 dla zamożnych, opłacających taryfę pensjonatową. 1945 r. - chore na płuca kobiety leczono w sanatorium do stycznia 1945 roku, czyli do momentu wkroczenia do Olsztyna Armii Czerwonej. Sowieckie wojska urządziły w sanatorium szpital wojskowy, a część spaliły. 1957 r. - doktor Zenobiusz Bednarski wprowadził badania bronchoskopowe, co przyczyniło się do coraz częstszego wykrywania raka płuc 1973 r.