Działalność społeczna i etnograficzna Od 1913 był członkiem Warsztatów Krakowskich, które działało przy krakowskim Muzeum Techniczno-Przemysłowym. Po 1921 powrócił do Warsztatów. Norbert Okołowicz należał do grupy, która postanowiła wskrzesić dawne techniki farbiarskie. Dzięki terenowym badaniom etnograficznym udało im się odzyskać około stu metod farbowania. Ponadto pracował nad metodami zdobnictwa batikowego, swoje doświadczenia zawarł w podręczniku „O farbowaniu batiku, czyli tkaniny woskiem pisanej”, który został wydany w 1925. W tym samym roku Okołowicz otrzymał srebrny medal na paryskiej Międzynarodowej Wystawie Sztuk Dekoracyjnych i Nowoczesnego Przemysłu za swoje batiki. Od lat 20. rodzina Okołowiczów bywała w Riczce na Huculszczyźnie, Norbert Okołowicz poznał te okolice podczas plenerów w czasach studiów. Początkowo wynajmował pensjonat, a następnie zakupił ziemię i wybudował własny dom, który stylem nawiązywał do budownictwa huculskiego. Po przejściu do rezerwy przeniósł się do Riczki na stałe, wraz z żoną prowadził tam pensjonat. Miał również możliwość powrotu do malarstwa, w tym okresie stworzył nieliczne pejzaże i sceny rodzajowe. Zaangażował się w propagowanie dawnej sztuki huculskiej, zamawiał i sprzedawał wyroby wytwarzane według oryginalnych technik stosowanych przez twórców ludowych w tym regionie.