Fiacha Muillethan („Płaskogłowy”) lub Fiacha Fer da Liach („Mąż Dwóch Smutków”) – legendarny król Munsteru z dynastii Eóganacht w latach 274-296, syn Eogana Mora („Wielkiego”), najstarszego syna Aililla I Oluma, króla Munsteru, oraz Monchai, córki druida Dila, prawnuka Creccy (Crecgy).
Jego ojciec Eogan przed bitwą pod Mag Muccruma (Mucruime) spędził noc z Monchai. Tej nocy poczęty został Fiacha, urodzony po śmierci ojca, który zginął w bitwie rozegranej w trzydziestym roku panowania arcykróla Arta III Aonfera, tj. w 250 r. Fiacha otrzymał przydomek „Płaskogłowy” dlatego, że matka Monchai przed urodzeniem siedziała przez całą noc na kamieniu nad rzeką, powodując deformację głowy. Przedłużała poród z powodu otrzymanej przepowiedni. Bowiem ojciec Dil powiedział jej, że będzie rodzić syna oraz że gdyby urodziła go tej nocy, będzie tylko godnym druidem; zaś gdyby urodziła go następnego dnia zostanie królem, a jego potomkowie będą królami nad dwoma prowincjami Munsteru. Zaś przydomek „Fer da Liach” otrzymał z powodu śmierci ojca przed jego urodzeniem oraz z powodu śmierci matki po porodzie.