W 1951 został dyrektorem szpitala przeciwgruźliczego w Pilchowicach i skierowawszy nim przez dwa kolejne lata zwolnił się na własne życzenie. Pracował również jako starszy asystent w 1 Klinice Chirurgicznej w Zabrzu w zespole prof. Józefa Gasińskiego. W 1953 w pierwszej grupie w Polsce został uznany za specjalistę w dziedzinie anestezji w uznaniu dorobku. Od 1953 Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego zleciło doktorowi prowadzenie szkoleń z anestezjologii dla lekarzy z całej Polski. Pełnił funkcję konsultanta wojewódzkiego w zakresie anestezjologii w województwie Katowickim i Kieleckim. Był kierownikiem specjalizacji dla wielu śląskich lekarzy. W 1967 został pierwszym prezesem Katowickiego Oddziału Towarzystwa Anestezjologów Polskich W latach 70. założył pierwszą innowacyjną pracownię walki z bólem, pracował w niej do 1999, a pojawiał się do 2004. Wymyślił nowe metody leczenia bólu za pomocą akupunktury i prądu – elektrostymulacja.