thumb|254px|Pokrój dziko rosnącej rośliny na Górze Stołowej w okolicach Kapsztadu Grubosz szkarłatny (Crassula coccinea L.) – gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych.
Pochodzenie i występowanie Pochodzi z Republiki Południowej Afryki, gdzie występuje na obszarach skalistych Kraju Przylądkowego zazwyczaj w pobliżu wybrzeży. Jednym z najważniejszych obszarów występowania jest masyw Góry Stołowej, gdzie rośnie powyżej 800 m n.p.m. Grubosz ten jest uprawiany w wielu krajach świata jako roślina ozdobna. Do Europy sprowadzony na początku XVIII wieku przez Holendrów, skąd trafił w 1714 roku do Wielkiej Brytanii i reszty Europy.
Morfologia Pokrój Wielopędowy, rozgałęziony sukulent o wzniesionych łodygach. W naturze osiąga do 40, a w uprawie 20–30 cm wysokości. Wraz ze wzrostem dolne liście usychają i tylko końcówki łodyg tworzą zielone kępy. Liście Zgrubiałe, szeroko lancetowate, ułożone na łodygach gęsto i naprzeciwlegle. Kwiaty Czerwone, gwiazdkowate, zebrane w wiechowate kwiatostany rozwijające się na szczytach pędów. W naturze kwitnie od grudnia do marca. Pojedyncze kwiaty mają ok. 1 cm średnicy. Najczęściej są zapylane przez motyle z rodzaju Aeropetes.