II konferencja kairska – spotkanie w Kairze w dniach 4–7 grudnia 1943 roku (kryptonim: SEXTANT), w którym wzięli udział: prezydent USA Franklin Delano Roosevelt, premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill oraz prezydent Turcji İsmet İnönü.
26 października 1943 roku przed wyjazdem do Kairu na konferencję z Churchillem i Czang Kaj-szekiem prezydent Roosevelt zaprosił prezydenta Turcji na odrębną konferencję z udziałem również Churchilla. Celem tej konferencji, w której Turcja wzięła udział na równi z mocarstwami: USA i Wielką Brytanią, było nakłonienie Turcji do wzięcia udziału w wojnie po stronie aliantów. Nalegał na to zwłaszcza Winston Churchill, któremu zależało na realizacji „wariantu bałkańskiego” - czyli uderzenia na okupowaną przez państwa Osi Europę od strony Bałkanów. Na początek proponował Turcji przyjęcie 20 eskadr lotniczych w celu przeprowadzania ataków na cele niemieckie, co równałoby się w praktyce zaistnieniu stanu wojny między Turcją a Niemcami.