Wśród pisarzy bizantyńskich tego okresu znaczące miejsce przypada też uczniowi Blemmydesa, cesarzowi (w latach 1254-1258) Teodorowi II Laskarysowi, autorowi pracy filozoficznej O jedności przyrody, w której wykazywał jedność przyrody pomimo panujących w niej sprzeczności i przeciwieństw oraz Teologii chrześcijańskiej, dzieła w 8 księgach, traktującego o Bogu, Trójcy Świętej i pochodzeniu Ducha Świętego. W O pochodzeniu Ducha Świętego skierowanym przeciw łacinnikom, Teodor II polemizował ze swym mistrzem. Napisał też szereg homilii i mów, pism o treści ascetycznej, modlitw i kanonów.
Renesans Paleologów Spór o unię thumb|Jan XI Bekkos W 1261 roku cesarz Michał VIII Paleolog odzyskał Konstantynopol. Wobec próby odbudowy Cesarstwa Łacińskiego przez koalicję jego przeciwników jednym z priorytetów jego polityki stało się zawarcie unii kościelnej z Rzymem, do której ostatecznie doszło na soborze w Lyonie w 1274 roku. Głównym teoretykiem unii za panowania Michała VIII był patriarcha Jan XI Bekkos (ok. 1225 – 1297), autor O jedności i pokoju Kościołów Starego i Nowego Rzymu, w której udowadnia, że greccy Ojcowie Kościoła uznawali pochodzenie Ducha Świętego również od Syna Bożego (Filioque).