Oficerom dowódcom oddziałów wydzielonych mniejszych od kompanii (szwadronu, baterii) przysługuje władza dyscyplinarna dowódcy kompanii.
Francja przeprowadzając reorganizację swoich sił zbrojnych pod koniec lat '20 XX wieku, rozpoczęła likwidację oddziałów detaszowanych. Generał Georges Henri Brissaud-Desmaillet (jeden z twórców reformy) uważał, że oddziały te ani pod względem wyszkolenia, mobilizacji czy administracji nie mogą stanowić integralnej części swych macierzystych jednostek. Dlatego oddziały te wracały z dyslokacji do garnizonów pułków lub zupełnie się usamodzielniały.
Przykładem oddziałów detaszowanych m.in. był utworzony w październiku 1920 roku Oddział Detaszowany Flotylli Wiślanej działający na Pinie i Prypeci. Dowódcami byli w kolejności: kpt. mar. Bohdan Jarociński, por. mar. Aleksander Mohuczy i kmdr ppor. Edward Rosenbaum. W dniu 1 marca 1922 roku, Oddział Detaszowany Flotylli Wiślanej przemianowano na Flotyllę Pińską, a jej pierwszym dowódcą został kpt. mar. Marian Wolbek.
Oddziałem detaszowanym była również utworzona w lecie 1920 roku kompania wysokogórska, część 3 pułku strzelców podhalańskich z Bielska. W różnych okresach czasu nosiła miano „Szkoła Wysokogórska”, „pluton wysokogórski”.