thumb|240px|Nagrobek Włodzimierza Szumilina na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Włodzimierz Szumilin (ur. 6 czerwca 1901 w Warszawie, zm. 27 stycznia 1977 tamże) – inżynier elektryk, specjalność elektroenergetyka – sieci i układy elektroenergetyczne, profesor zwyczajny Politechniki Warszawskiej, prezes SEP (1947–1949).
Życiorys Urodził się w rodzinie Mikołaja (zm. 1905), urzędnika, i Alicji z Dutkiewiczów, nauczycielki. W 1910 rozpoczął naukę w V Gimnazjum w Warszawie, a po jego ewakuacji w 1915 do Moskwy, uczęszczał do przeniesionego tam III Warszawskiego Gimnazjum. Zimą 1918 powrócił do Polski i w maju 1920 ukończył Wyższą Szkołę Realną Władysława Giżyckiego. W lipcu 1920 wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w III powstaniu śląskim. Po czterech miesiącach służby wojskowej został zdemobilizowany w celu odbycia studiów na Politechnice Warszawskiej, którą ukończył w 1928 z dyplomem inżyniera elektryka ze specjalnością elektroenergetyka – sieci i układy elektroenergetyczne. W okresie międzywojennym uczestniczył przy budowie Elektrycznej Kolei Dojazdowej (EKD) Warszawa – Grodzisk oraz Zjednoczenia Elektrowni Okręgu Radomsko-Kieleckiego (ZEORK). W latach 1927–1928 pracował jako projektant w warszawskim biurze American Utilities Corporation.