Albert Samuel Anker (ur. 1 kwietnia 1831 w Ins, zm. 16 lipca 1910 tamże) – szwajcarski malarz i grafik, zajmujący się malarstwem rodzajowym – scenami z życia Szwajcarów.
Życiorys Był drugim z trojga dzieci lekarza weterynarii Samuela Ankera (1791–1860). W latach 1845–1848 uczył się prywatnie rysunku w Neuchâtel u Louisa Wallingera. Od roku 1849 uczęszczał do gimnazjum w Bernie. Po uzyskaniu matury w 1851 roku rozpoczął studia teologiczne. W 1853 roku postanowił porzucić studia i zostać malarzem.
W latach 1855–1860 studiował w Paryżu w École nationale supérieure des beaux-arts. W latach 1859–1885 wystawiał swoje prace na Salonie Paryskim. Po śmierci ojca w 1860 roku odziedziczył jego dom w Ins, gdzie początkowo spędzał tylko letnie miesiące, na zimę wracając do Paryża. W latach 1866–1882 zarabiał na życie jako malarz-dekorator ceramiki. W latach 1870–1874 był członkiem Wielkiej Rady Kantonu Berneńskiego i przyczynił się do powstania miejscowego muzeum.
Organizował szwajcarską ekspozycję na Wystawie Światowej 1878 w Paryżu. Otrzymał wtedy order Oficera Legii Honorowej. W roku 1900 Uniwersytet w Bernie nadał mu doktorat honoris causa. W roku 1901 uległ wylewowi, który spowodował paraliż prawej ręki.