Kliny zieleni w Poznaniu – założenie urbanistyczne opracowane przez Władysława Czarneckiego w latach 1930–1934System zieleni.. Konsultantem naukowym był Adam Wodziczko. Jest to jedyne założenie tego typu w Europie. Pierwotny plan zakładał utworzenie 10 klinów, w tym czterech głównych, które miały łączyć parki miejskie z podmiejskimi lasami. Projektując kliny, Czarnecki wyznaczył wzdłuż nich szlaki piesze, rowerowe i konne prowadzące do miejsc letniskowych. Cały układ powstał na przestrzeni wielu lat. Tworząc założenie wykorzystano naturalne doliny rzeczne (Bogdanki, Warty, Cybiny). Głównym celem istnienia systemu klinów jest ochrona wód i przewietrzanie miasta. Większość terenów jest pokryta przez lasy, pozostałe stanowią parki, cmentarze, ogródki działkowe, łąki i pastwiska.
thumb|350px
Kliny główne Klin północny thumb|200px|Umultowo Klin zwany również „naramowickim”. Szersza część klina dotyka północnych granic miasta (Biedrusko). Znajdują się tam rezerwaty Morasko, Żurawiniec i przełom Warty. Tuż przed granicą miasta, zaczyna się Obszar Natura 2000 „Biedrusko” (symbol PLH300001). Klin zwęża się wzdłuż Warty, w kierunku Starego Miasta. Ma pełnić rolę rezerwy zieleni dydaktyczno-rekreacyjnej dla mieszkańców miasta.