korzystał przy tym z pomocy i wsparcia żony Leokadii (pracownicy ZPwN i tak jak mąż członkini Związku). W ostatnich latach przed wojną szkoła i sam nauczyciel stali się obiektem szykan ze strony administracji niemieckiej i bojówek antypolskich, m.in. 24 maja 1939 wieczorem Szczudłę napadnięto i pobito, a 4 lipca zniszczono wyposażenie szkoły; w rezultacie spadała systematycznie liczba uczniów, do 13 w 1939.
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na teren Generalnego Gubernatorstwa i osiadł wraz z rodziną w Opocznie. Doskonała znajomość niemieckiego pozwoliła na znalezienie pracy w miejscowym urzędzie pracy (Arbeitsamt). Utrzymywał kontakt z polskim podziemiem, przekazywał informacje na temat planowanych łapanek i podejmował działania chroniące Polaków przed wywozem na roboty przymusowe.
Po pewnym czasie jego działania zostały zdemaskowane przez Niemców i 20 listopada 1942 został aresztowany i wywieziony do obozu na Majdanku. Tam, poddawany torturom i eksperymentom medycznym przeżył kilka miesięcy; zmarł w lipcu 1943.