Jan Antoni Romańczyk, ps. „Łata”, „Łukasz”, „Łukasz Łata” (ur. 1 maja 1924 w Wołominie, zm. 1 czerwca 2010 w Warszawie) – polski wojskowy i inżynier, pułkownik Wojska Polskiego, sierżant podchorąży Armii Krajowej; żołnierz Kedywu, powstaniec warszawski, po wojnie represjonowany, przewodniczący Środowiska Żołnierzy Armii Krajowej Batalionu „Miotła” przy Związku Powstańców Warszawskich. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Młodość Przyszedł na świat w Wołominie jako syn Henryka i Eugenii z domu Piróg.

W 1937 zdał do Gimnazjum im. Tomasza Zana w Pruszkowie. Klasa, do której uczęszczał urządzona była w stylu militarnym, przyozdobiona wstęgą Orderu Wojennego Virtuti Militari. Był wychowywany i kształcony w duchu patriotycznym. Następnie wraz z ojcem mieszkał na warszawskim Ursusie, który opuścili gdy do stolicy zbliżały się wojska niemieckie. W chwili wybuchu II wojny światowej uczęszczał do II klasy gimnazjum, którą kończył już najprawdopodobniej w formie kompletów. Podczas nalotów na miasto mieszkał u swojego stryja przy ul. Nowogrodzkiej. Pracował w zakładzie odlewniczym w Ursusie, gdzie brał udział w działaniach sabotażowych, np. wrzucał bomby zapalające do pieca elektrycznego, co powodowało jego przepalanie i wstrzymywanie pracy.