11 sierpnia szedł w szpicy podczas natarcia batalionu Miotła na Stawki, mającego na celu przebicie Zgrupowania Radosław z Woli na Stare Miasto. 31 sierpnia uczestniczył w desancie kanałowym na Plac Bankowy, gdzie został ranny w szyję. Po opatrzeniu przeszedł kanałami do Śródmieścia. Następnie szlak bojowy „Łaty” przebiegał przez Śródmieście, gdzie bronił na ulicy Książęcej tzw. willi Pniewskiego i Czerniaków. 17 sierpnia przedstawiony do awansu na stopień plutonowego, na wniosek dowódcy batalionu „Czata 49" mjr. Tadeusza Runge ps. Witold. Rozkazem nr 412 Naczelnego Wodza, Tadeusza ''Bora'' Komorowskiego, z dnia 9 września 1944 został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy. W uzasadnieniu napisano, że ''Łata'' wyróżnił się męstwem w wypadach nocnych na Stawki i Fort Traugutta, jak również w obronie szpitala Jana Bożego, Sapieżyńskiej i w wypadzie na plac Bankowy. 12 września został ranny odłamkami granatu w klatkę piersiową i dzień później przetransportowano go do szpitala na Czerniakowskiej, który tego samego dnia został zbombardowany. 13 września, po zajęciu szpitala przez Niemców, dostał się do kościoła Karmelitów na Krakowskim Przedmieściu. 23 września ranny, z pomocą kolegi Olka Ryczywolskiego, dotarł do domu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Antoni Romańczyk · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.