300px|thumb|Początek Wielkiej Kroniki w Kodeksie Stanisława Augusta z XV wieku. Wielka kronika lub Kronika wielka (), pełny tytuł Kronika długa czyli wielka Polaków czyli Lechitów () – obszerny zwód źródeł historycznych spisany w XIV wieku, składający się z Kroniki wielkopolskiej, roczników wielkopolskich oraz kilku ekscerptów z annalistyki krakowskiej, zapisków kalendarzowych różnego pochodzenia, luźnych not z końca XIV w. pochodzących z Gniezna oraz Kroniki Janka z Czarnkowa. Zwód był redagowany dwukrotnie w ostatnich latach XIV wieku, o czym świadczy dwojaki układ tekstów w rękopisach. Żadne ze źródeł historycznych wchodzących w skład Wielkiej kroniki nie jest oryginalne, wszystkie są kopiami innych dzieł historycznych. Jednak dzieła te znane są niemal wyłącznie z tekstów zachowanych w Kronice a badania nad nią mają bardzo duże znaczenie dla odtworzenia dziejów średniowiecznej Polski.

Redakcje Zwód zachował się w dziewięciu rękopisach dzielących się, ze względu na zawartość zbioru, na dwie rodziny. Do rodziny pierwszej należą cztery rękopisy, do drugiej pięć rękopisów.