Kilka dni po masakrze pięciu mężczyzn z Markowej rozkopało mogiłę Ulmów i mimo surowego zakazu Niemców umieściło zwłoki w czterech osobnych trumnach, które następnie pogrzebano obok domu. 11 stycznia 1945 roku, już po zakończeniu niemieckiej okupacji, szczątki Ulmów ekshumowano i pochowano na cmentarzu parafialnym w Markowej. Z kolei zwłoki zamordowanych Żydów zostały ekshumowane w lutym 1947 roku i przeniesione na Cmentarz Ofiar Hitleryzmu w Jagielle–Niechciałkach.
Co najmniej 21 Żydów przeżyło wojnę w Markowej, ukrywając się u polskich rodzin, przy czym nie wszyscy ocaleni byli mieszkańcami wsi.
Odpowiedzialność sprawców Wkrótce po wymordowaniu przez Niemców rodziny Ulmów i przechowywanych przez nią Żydów miejscowa komórka Ludowej Straży Bezpieczeństwa podjęła działania w celu zidentyfikowania denuncjatora. Jej dochodzenie miało wykazać, iż Ulmów zdradził Włodzimierz Leś. Posterunkowy nie dożył końca wojny. 10 września 1944 roku, kilka tygodni po wkroczeniu Armii Czerwonej do Łańcuta, został zastrzelony przez polskie podziemie. Niewykluczone, że stracono go z wyroku Cywilnego Sądu Specjalnego w Przemyślu, aczkolwiek nie zachowała się ani sentencja wyroku, ani jego uzasadnienie.