Od 2004 do 2011 był prezesem zarządu Zamku Książ. Ponadto stworzył też Centrum Europejskie Zamku Książ. Został członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i Polskiego Towarzystwa Ewaluacyjnego. Współzałożyciel Instytutu Maxa Webera i redaktor naczelny wydawanego przez ten instytut czasopisma „European Journal of Management and Social Science”. Został też wiceprezesem zarządu spółki Park Technologii Kosmicznych – Badań, Rozwoju i Innowacji
W 2006 został radnym sejmiku dolnośląskiego z ramienia Platformy Obywatelskiej, objął funkcję przewodniczącego Komisji Polityki Rozwoju Regionalnego i Gospodarki Województwa Dolnośląskiego oraz wiceprzewodniczącego Komisji Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. W 2009 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. W 2010 uzyskał reelekcję na kolejną kadencję radnego sejmiku. W 2011 objął stanowisko członka zarządu województwa, które zajmował do 2014. W tym samym roku ponownie bezskutecznie kandydował do PE, nie startował natomiast w kolejnych wyborach samorządowych.
Przypisy