thumb|Aleja J.Ch. Szucha zagrodzona szlabanem. Lipiec 1944 thumb| Siedziba Sicherheitspolizei w gmachu Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w al. Szucha 25 thumb|Gmach Najwyższej Izby Kontroli, siedziba Ordnungspolizei thumb|Jeden z wjazdów na teren dzielnicy policyjnej. Ulica Litewska przy Marszałkowskiej Dzielnica policyjna w Warszawie (1939–1945) – nazwa nadana w czasach okupacji niemieckiej fragmentowi warszawskiej dzielnicy Śródmieście Południowe (rejon al. J. Ch. Szucha), gdzie ulokowane były najważniejsze placówki niemieckiej policji i służb bezpieczeństwa na terenie miasta. Był to jeden z dwóch rejonów Warszawy (drugim była „dzielnica rządowa”) posiadających status Nur für Deutsche.
Topografia „Dzielnica policyjna” obejmowała kilka kwartałów Śródmieścia Południowego, zamkniętych ulicami: Al. Ujazdowskie–6 Sierpnia–Klonowa–Flory. Centrum „dzielnicy policyjnej” stanowiła al. Szucha, której nazwę Niemcy zmienili na Strasse der Polizei (ul. Policyjna). Większość znajdujących się w tym rejonie budynków została zajęta przez Niemców z przeznaczeniem na biura i mieszkania dla funkcjonariuszy aparatu okupacyjnego.