mały|250px|Gliniana tabliczka z tekstem Lamentu nad upadkiem Ur; zbiory Luwru (AO 6446) Lament nad upadkiem Ur (także Tren na zagładę Ur bądź Lament nad zagładą Ur) – sumeryjski utwór żałobny, napisany na przełomie trzeciego i drugiego tysiąclecia p.n.e. Treść utworu nawiązuje do upadku III dynastii z Ur.
Kontekst historyczny U schyłku panowania III dynastii z Ur, gdy jej ostatni władca Ibbi-Suen był zajęty walką z zagrażającym od południowego wschodu Elamem, kilka miast uniezależniło się od króla Ur, a ich władcy założyli własne dynastie. Iszbi-Erra, jeden z królewskich urzędników, wymusił na królu mianowanie go namiestnikiem Isin. Początkowo starał się również o przejęcie kontroli nad Nippur, jednak spotkał się z odmową, gdyż miasto to było centrum religijnym Sumerów. Po objęciu rządów w Isin Iszbi-Erra rozszerzył swoje wpływy o środkową i północną część państwa oraz zdobył władzę nad Nippur. Gdy w dwudziestym trzecim roku panowania Ibbi-Suena (około 2006 roku p.n.e.) atak Elamu położył kres istnieniu III dynastii z Ur, Iszbi-Erra pokonał najeźdźców i przyłączył do swojego państwa południową MezopotamięJ. Zabłocka, Historia Bliskiego Wschodu w starożytności (od początku osadnictwa do podboju perskiego), s. 176–177..