Rymanowskiej w Sanoku w miejscu dla zasłużonych•. Rok później decyzją Rady Miasta ufundowano nagrobek, wykonany przez Juliana Markowskiego•. Na wykonanym z czarnego marmuru pomniku umieszczono dwujęzyczne inskrypcje – w języku polskim i ruskim. Obiekt został uznany za obiekt zabytkowy i podlega ochronie prawnej.
Był żonaty z Pulcherią z domu Borkowską (1836–1900), pochowaną obok męża w analogicznie wykonanym nagrobku. Jego synami byli: Michał Ładyżyński (1867-1931, doktor filozofii, profesor gimnazjalny łaciny i greki w sanockim gimnazjum•, wybrany radnym w Sanoku po śmierci ojca, pochowany w jego grobie), Leon Józef (ur. ok. 1868, zm. 1880), Mikołaj Cyryl (1870-1900, doktor praw••••), Aleksander (ur. 1872, w 1896 wyświęcony na księdza greckokatolickiego). W Sanoku zamieszkiwał z rodziną przy ulicy Cerkiewnej. Według Edwarda Zająca po przyznaniu honorowego obywatelstwa Sanoka Cyryl Ładyżyński jako nagrodę otrzymał dom miejski przy ul.