thumb|Anagram Andrzeja Lechowicza dla Marcina z Kłecka z 1607 r. Andrzej Lechowicz, właściwe nazwisko Loch (zm. ok. 1637) – poeta polsko-łaciński, spolszczony SzkotDykcyonarz biograficzny powszechny, Warszawa 1851, t. II, s. 13., często podpisywał się w zlatynizowanej formie jako LoeaechiusJoachim Lelewel, Polska dzieje i rzeczy jej, t. I, Poznań 1858, s. 68. lub Loechius, LoechowicTeki historyczne, Londyn: Polskie Towarzystwo Historyczne w Wielkiej Brytanii 2004, t. 23, s. 29.. Twórca jednego z największych zbiorów anagramów w literaturze staropolskiej.
Życiorys Uczył się w Braniewie i Wilnie, od 1584 studiował na Akademii Krakowskiej. Zaprzyjaźniony był m.in. z Szymonem SzymonowicemZbigniew Nowak, Wśród zagadnień polskiej literatury barokowej, cz. 1, Uniwersytet Śląski 1980, s. 34., Kasprem MiaskowskimStefan Nieznanowski, O poezji Kaspara Miaskowskiego, KUL 1965, s. 184. i Marcinem z KłeckaDawid Jung, Wierszopisowie Kłecka w latach 1590-1623. Przyczynki do historii kultury staropolskiej, Biblioteka Staropolska t. 1, 2012, s. 57..