Holenderski koń zimnokrwisty – jedna z ras niezwykle masywnego i jednego z najcięższych holenderskich koni zimnokrwistych. Jest to dość młoda rasa wyhodowana w Holandii po 1918 roku jako krzyżówka brabantów, belgijskich ardenów i holenderskich klaczy typu zeeland.
Holenderski koń zimnokrwisty jest koniem na ogół inteligentnym, energicznym i gospodarczym. Pomimo swojej wielkości jest bardzo aktywny i ma długą żywotność.
Historia W roku 1914 w Holandii regionalne związki hodowlane z prowincji Zelandia, Brabancja Północna i Limburgia połączyły się w Królewski Związek Hodowli Holenderskich Koni Pociągowych. W czasie trwania I wojny światowej dużą część belgijskiego materiału hodowlanego w postaci konia flamandzkiego zdołano przetransportować do Holandii. Rasa powstała poprzez skrzyżowanie klaczy z Zelandii z końmi ardeńskimi i końmi belgijskimi z sąsiadującej Belgii. Aż do II wojny światowej holenderski koń zimnokrwisty był bardzo popularny w całej Geldrii, Północnej Brabancji i Limburgi, oraz był uznawany za najważniejszą holenderską rasę koni, jednak po 1945 roku przez mechanizację jej liczebność zaczęła się kurczyć. Po roku 1950, wraz z rozwojem maszyn rolniczych populacja holenderskiego konia zimnokrwistego zaczęła maleć, ale pod koniec XX wieku ich liczba zaczęła ponownie wzrastać. W roku 1987 pokryto 1200 klaczy tej rasy.