Uwspółcześniona Biblia gdańska – rewizja protestanckiej Biblii gdańskiej z 1632 roku. Tekstem źródłowym była sama Biblia gdańska. Zadaniem nowego przekładu było dostosowanie jej do współczesnego odbiorcy, jednocześnie nie ingerując w przekaz.
Cele przekładu Głównym celem nowego wydania było uwspółcześnienie archaicznej gramatyki i słownictwa oryginalnego przekładu.
Dodatkowymi zadaniami było: ujednolicenie numeracji wersetów z innymi Bibliami opartymi na Textus receptus, jak na przykład z angielską Biblią króla Jakuba, hiszpańską Reina Valera, czy niemiecką Biblią Lutra. standaryzacja słów – gdy dane słowo w Biblii gdańskiej odbiegało od oryginału, a jednocześnie nie zmieniało to sensu, zastępowano je tłumaczeniem z oryginału (np. w Łk 2,33 z ojciec na Józef).
Zasady uwspółcześniania Podczas pracy kierowano się następującymi wytycznymi: Najwyższy autorytet ma oryginalna Biblia gdańska. Interpretacja problematycznego słowa odbywała się głównie w kontekście innych jego tłumaczeń w Biblii gdańskiej.