Bitwa o Sejny – bitwa stoczona przez Północną Grupę Uderzeniową 2 Armii z jednostkami litewskimi w dniach 1–10 oraz 22 września 1920 roku, w ramach wypierania Armii Czerwonej na wschód w czasie bitwy nad Niemnem w wojnie polsko-bolszewickiej.
Walki 4 lipca 1920 ruszyła ofensywa Frontu Zachodniego M. Tuchaczewskiego. Ofensywę wojska polskie próbowały zatrzymać na linii Niemna. Po zajęciu przez bolszewików w lipcu Wilna i Grodna oddziały polskie wycofały się na Suwalszczyznę. Polacy zorganizowali obronę na linii: Bugu i Narwi. 29 lipca rozpoczęła się bitwa o utrzymanie tych rzek.
Litwini wykorzystali niekorzystną dla Polaków sytuację i zajęli Sejny, Suwałki i część Puszczy Augustowskiej do Kanału Augustowskiego. W sierpniu po odwrocie Armii Czerwonej spod Warszawy, Litwini korzystając z zamętu zajęli Augustów, z którego wkrótce zostali wyparci przez oddziały polskie.
W końcu sierpnia na Suwalszczyznę przybyła Grupa Operacyjna Wojska Polskiego. Po pertraktacjach Litwini wycofali się za Linię Focha. Gdy wydawało się, że sprawa jest unormowana wojska litewskie przekroczyły Linię Focha i przesunęły się pod Suwałki i Augustów. Na początku września Litwini ponownie zajęli Sejny.