Goldener Stern) z restauracją Schützenhaus. W tym samym czasie w południowej części wyspy powstał kolejny młyn nad wodospadem. Pod koniec XIX wieku wraz z burzeniem bram i murów obronnych zaczęto zakładać nowe skwery i zieleńce. Tak samo było w przypadku południowej części Piasku, gdzie założono promenadę miejską. Z kolei w północnej części dzisiejszego osiedla w 1882 roku oddano do użytku targowisko na którym sprzedawano głównie bydło (niem. Viehmarkt). Po przejęciu Kłodzka przez władze polskie w 1945 roku teren dawnego „Holzplanu” włączono w skład pobliskiego parku, któremu nadano nazwę Parku Przyjaźni. W 1951 roku w miejscu dawnego placu ćwiczeniowego czynem społecznym pracowników kolei zbudowano stadion sportowy, w którym swoje mecze rozgrywała drużyna ZKS „Spójnia”. Przełomem w dziejach tej części miasta okazały się być lata 60. XX wieku, kiedy to podjęto decyzję o budowie w tym rejonie nowego osiedla mieszkaniowego, składającego się z kilku bloków z wielkiej płyty, klatkowca wzdłuż ulicy Malczewskiego oraz wieżowca przy al. Dunikowskiego i pawilonu handlowego z restauracją „Kłodzka Róża” przy ul. Kościuszki. Jego budowa rozpoczęła się w 1965 roku, a zakończyła zasadniczo w 1969 roku. Osiedle znacząco ucierpiało podczas powodzi tysiąclecia, jaka miała miejsce w nocy z 7 na 8 lipca 1997 roku na ziemi kłodzkiej.