Kontruderzenie spod Warszawy, zdobycie Mińska Mazowieckiego Z broniącej przedmościa warszawskiego 15 DP gen. W. Junga wchodzącej w skład 1 Frontu gen. Franciszka Latinika, wydzielono II Grupę Uderzeniową płk Stanisława WrzalińskiegoDzienio Mariusz Robert, Działania wojenne na terenie powiatu mińskiego w dniach 16–17 VIII 1920 s.49, [w:] Rocznik Mińsko-Mazowiecki nr 6, Mińsk Mazowiecki 2000.. Grupa ta składała się z XXIX Brygady Piechoty (59 i 60 PP) i z rejonu Wesołej prowadziła natarcie na Mińsk Mazowiecki. Jako wzmocnienie do uderzenia na Mińsk XXIX Brygada Piechoty otrzymała Grupę Pancerną mjr. Nowickiego w sile trzech pociągów pancernych, pięciu sekcji czołgów i 10 samolotów, a także oddział piechoty zgrupowany w Miłośnie. Grupa uderzeniowa Wrzalińskiego rozpoczęła natarcie około godz. 9.00. dwoma kolumnami. Opór złamano ogniem artylerii i czołgów. Około 14.00 zajęto Dębe Wielkie. Sowiecka 10 Dywizja Strzelców, która była w obronie, rozpoczęła odwrót na wschód. Około 18.00 na dworzec kolejowy w Mińsku Mazowieckim wdarły się dwa polskie pociągi pancerne. Lotnictwo prowadziło uderzenia z powietrza. Bolszewicy w popłochu opuścili miasto.