Od 1743 roku na Fortecznej Górze trwała budowa nowoczesnej, jak na tamte czasy twierdzy. W ramach systemu obronnego nowej warowni znaczące miejsce znalazł teren Przedmieścia Ząbkowickiego włączony w system fortyfikacji. Dotychczasową ludność przesiedlono w inne miejsca, zaś większość zabudowań zniszczonoSłownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffa, t. 15, Wrocław 1994, s. 200.. Przesunięto Bramę Ząbkowicką poza klasztor bernardynów, włączając oficjalnie Przedmieście Ząbkowickie w obszar miasta. W latach 1748–1751 wzniesiono zespół klasycystycznych budowli o charakterze magazynowo-koszarowymT. Broniewski, Kłodzko. Śląsk w zabytkach sztuki, Wrocław 1970, s. 163.
W 1810 roku w wyniku sekularyzacji państwo pruskie przejęło dobra należące do zakonu bernardynów. W kościele ulokowano magazyn słomy i siana, zaś klasztor zamieniono na biura i mieszkania dla podoficerów oraz urzędników wojskowych z rodzinami. Przejściowo część klasztoru pełniła także rolę szpitala. W 1834 roku rząd pruski przywrócił sakralną funkcję kościoła na ząbkowickim przedmieściu przekształcając go w ewangelicki kościół garnizonowyT. Broniewski, Kłodzko. Śląsk w zabytkach sztuki, Wrocław 1970, s. 88.. W latach 1861–1862 wzniesiono nowy gmach na potrzeby Szpitala Miejskiego () wraz z przyległą do niego kaplicą św. Marii MagdalenyKłodzko.