Łącznie w latach 1938-1944 wyprodukowano 1334 samoloty tego typu:
dwa prototypy w 1938 860 egzemplarzy w fabryce Tachikawa, listopad 1938 - styczeń 1944 472 egzemplarzy w fabryce Kawasaki w Gifu, czerwiec 1940 - maj 1942.
Konstrukcja Tachikawa Ki-36 był jednosilnikowym, dwuosobowym dolnopłatem używanym głównie w roli samolotu towarzyszącego. Samolot miał konstrukcję metalową krytą płótnem i blachą metalową ze stałym, konwencjonalnym podwoziem. Załoga składała się w dwóch osób, pilota i obserwatora, siedzących w zamkniętym kokpicie w układzie tandem (jeden za drugim).
Napęd samolotu stanowił 9-cylindrowy, chłodzony powietrzem silnik gwiazdowy typu Hitachi Ha-13a o mocy 450 KM (moc chwilowa przy starcie 510 KM, moc na wysokości 1700 metrów - 470 KM) z dwupłatowym, drewnianym śmigłem.
Samolot mierzył 8 metrów długości i 3,64 metrów wysokości, rozpiętość skrzydeł wynosiła 11,8 metrów, a ich powierzchnia 20 metrów kwadratowych, obciążenie skrzydła wynosiło 83 kg/m².
Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 348 km/h na wysokości 1800 metrów, a prędkość przelotowa 236 km/h, pułap operacyjny wynosił 8150 metrów, zasięg wynosił do 1235 kilometrów.