Ewa Zarzycka (ur. w Szczecinie) – polska artystka performance, twórczyni rysunków i instalacji. W latach 1973–1978 studiowała w Katedrze Grafiki Wydziału Malarstwa, Grafiki i Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) we Wrocławiu. Od 2008 roku wykłada na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu na Wydziale Malarstwa i Rzeźby.
Jest członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków, Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Stowarzyszenia Festiwal Brunona Schulza. Jest stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Laureatka artystycznej Nagrody im. Katarzyny Kobro w 2024.
Performances 1980–1989 1980 – Pokaz filmu Przejawy, Galeria Labirynt, Lublin 1983 – Demonstracja układu pomiarowego (wystąpienie z Tomaszem Dobrzyńskim), Dochodzenie w sprawie sztuki, Sztuka jest elektryczna, Galeria BWA, Lublin 1983 – Przejawy – fikcyjny dokument, Strych, Łódź 1983 – O potencjalności, Pielgrzymka artystyczna, Łódź 1984 – O przystosowaniu, Zakład nad Fosą, Wrocław 1984 – Mózg nie służy do myślenia (wystąpienie z Tomaszem Dobrzyńskim), Galeria BWA, Lublin 1984 – Dochodzenie w sprawie sztuki (wystąpienie z Tomaszem Dobrzyńskim), Kolęda artystyczna - bez hasła, Koszalin 1984 – Chwile niepoczytalności (miejsce na obiekt), Galeria Biała, Lublin 1985 – Na fotografii wszystko