thumb|250px|Jan van Eyck, Trzy Marie u grobu, ok. 1420 Nawiedzenie Grobu (łac. Visitatio sepulchri) – średniowieczny scenariusz oficjum z okazji Wielkiego Tygodnia, zachowany w antyfonarzu krakowskim, prawdopodobnie z przełomu XII i XIII w.
Powstanie i recepcja
Oficjum przedstawia wydarzenia opisane w Biblii, według której w Niedzielę Wielkanocną trzy Marie (Maria Magdalena, Maria Salome i Maria, żona Kleofasa) udały się do grobu Jezusa Chrystusa, by namaścić ciało, jednak nie odnalazły go w grobie. Przy grobie ukazał się im anioł, informujący, że Chrystus zmartwychwstał. Następnie Marie spotkały spieszących do grobu uczniów Jezusa: Piotra i Jana.
Nawiedzenie Grobu jest najstarszym zachowanym w Polsce zapisem oficjum dramatycznego. W XIII i XIV w. widowisko było często realizowane na terenie całego kraju. Kopie oficjum znajdują się m.in. w księgach liturgicznych z Płocka, Kielc i Wrocławia. Znanych jest także 11 odpisów wykonanych na Śląsku między rokiem 1343 a XV w. W antyfonarzu krakowskim, z którego pochodzi Visitatio sepulchri, znajduje się również scenariusz innego dramatu liturgicznego – Procesji na Niedzielę Palmową
Przebieg oficjum