thumb|200px| Wieniawa herb Chabielskich thumb|200px|Żołnierz – rycina z książki M. Chabielskiego Mikołaj Chabielski (ur. XVI w., zm. po 1615) – polski szlachcic herbu Wieniawa z Chabielic w ziemi sieradzkiej.
Zawodowy żołnierz, artylerzysta, pisarz polityczny. W młodości przez kilkanaście lat walczył jako żołnierz zaciężny w Niderlandach, Niemczech i na Węgrzech. W bliżej nieznanych okolicznościach, prawdopodobnie podczas wyprawy Zamoyskiego do Mołdawii (1595), dostał się do niewoli tureckiej. Wcielony do armii osmańskiej, brał udział (jako artylerzysta) w wojnach imperium tureckiego w Etiopii i Persji. Poznał dobrze Turcję, jej prowincje i miasta a szczególnie Konstantynopol i Brussę, był zauroczony tym miastem: Prawie cudownie, pozostawił jej dokładny opisTadeusz Mikulski, Mikołaj Chabielski [w] Polski Słownik Biograficzny, Kraków 1937, tom III, s.245.
Po powrocie do ojczyzny około 1613, napisał niewielkie dzieło pt.