thumb|Grób Teresy Chłapowskiej na cmentarzu Powązkowskim Teresa Chłapowska z d. Mycielska (ur. 28 października 1920 w WarszawieSłownik artystów plastyków. Artyści plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP 1945-1970. Słownik biograficzny, wyd. OW ZPAP, Warszawa 1972, s. 78, zm. 14 listopada 2010 tamże) − polska tłumaczka szwedzkojęzycznej literatury pięknej dla dzieci i dorosłych, rzeźbiarka.
Życiorys W latach 1938–1939 studiowała w Szkole Sztuk Pięknych im. Blanki Mercère. W czasie II wojny światowej łączniczka Związku Walki Zbrojnej. W latach 1940–1941 więziona na Pawiaku, gdzie działała w tzw. siatce wewnętrznej. Potem studiowała historię sztuki na tajnych kompletach, jak również uczyła się rzeźby w pracowni prof. Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej i rysunku u prof. Zygmunta Kamińskiego.
Po wojnie wyjechała z mężem Julianem Chłapowskim najpierw do Szwecji, a potem do Czechosłowacji, gdzie mieszkali cztery lata. W latach 1950–1953 studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. Po powrocie do Polski w 1953 roku pracowała jako rzeźbiarka, m.in. przy rekonstrukcji rzeźbiarskiej Teatru Wielkiego, później zamku w Baranowie Sandomierskim oraz Zamku Królewskiego w Warszawie. W latach 1981–1983 działała w Prymasowskim Komitecie Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom.