Portret Marii Teresy de Vallabriga (hiszp. Retrato de María Teresa de Vallabriga) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828).
Portret przedstawia Marię Teresę de Vallabriga y Rozas, żonę infanta Ludwika Antoniego Burbona, brata króla Karola III. Małżeństwo z młodszą o 32 lata Marią Teresą było jednym z powodów, dla których infant popadł w niełaskę i został wydalony z madryckiego dworu. Maria Teresa, córka kapitana aragońskiej kawalerii, nie miała królewskiego rodowodu, dlatego małżeństwo uznano za morganatyczne, a infant i jego rodzina utracili liczne przywileje. Rodzina zamieszkała w Arenas de San Pedro, gdzie na zaproszenie infanta dwukrotnie odwiedził ich Goya, aby namalować kilka portretów.
Doña Maria Teresa stoi z rękami wspartymi na oparciu fotela. Kolumna i fragment łuku tworzą wokół jej postaci ramy w stylu neoklasycznych portretów. Znajdujący się za nią krajobraz przypomina prace Velazqueza. Maria Teresa ma na sobie czarno-czerwoną suknię z jedwabiu i koronek, a wykładany kołnierzyk jest ozdobiony białymi haftami. We włosach ma ozdobę z piór i wysadzaną brylantami spinkę, jedyny widoczny na portrecie klejnot. Jej twarz jest oświetlona przez mocny strumień światła pochodzący z lewej strony, który podkreśla również właściwości tkanin.